શ્રીહરિ કર્તા, શ્રીહરિ હર્તા

કરીને આ ચારિત્ર ગ્રહ ક્યું હતું, આ લોકને છાજે તેવું આ થરિત્ર ન હતું, પદ ભક્તોની ભક્તિ આગળ ઝ#ભુતે આ જ્રોક કયાંથી નજરચાં આવે ? વિગુદ્ધ પ્રેમની ઉત્કટ રસત્નસતા આગળ ડુન્યવી બંષનોની સૌ વિસાત 9. હાજ એ બહેનોની ભિન વય પતિ તે દિને સગ તમા વસ પરન કયા. ધટ પય ઓઢો ને સાજ, પલ કલી. પરુ તો સ્વડબામાં કશ હોય જ ! લાતા લહેરીએ સૌનો વેશ પાસા કરી છુવુઆા ને લહુબા, સાથે પીએ પગલે દરાસકમા ત્ર રશ. એભલખ્ારની પકેજ દરમાં આ તરજ દરી આવી ગઈ એટલે એમન છીશુનાને પૂછયું, “બળ આ તીજ કેર છે 9” છુજુનાએ જરાપણ ગભરાટ વિના સ્વસ્પતચી કું, * બાપુ ! આ. તો કુ તરવાડીની પોની પી (રીકરીની દીકરી) ભગવાન ભજવા આવી છે.” આ સાંભળી પુ પત કઈ આગ. બોલવાના આતા અનોષ્લ ઝંખું વાન કરન સહ્‌. અકષનો્વાપીએ સું. કન બન્યું છેક – લઈ પીશ પી ભરવાનુ ર. મળવા કાજે મોહનને. પી કાભ દન કરવાનું ર. મળવા કાજે મોહનને. તે ચેન વન ઉતાર ગેપ બન્યા ગિરધારી; જશે લાલ વસ તન પારે, કેસ બ્યા ગિરી.સે ઘારરિયો વેરનો રે. રી બયા ગિરપારી: શોભેકંગો કામનમારોરે. પી બન્યા ગિપારી.. આ રીતે જુએ કૃપા કરી એ બને જહૉનોને આન આનંદ કરાવી દો. તરુ પારત ભો બૌું સર પજ કરીને પા કરબગ આવી શકત ને દન, સેવાનું જુખ આપી શકત. પા અઇગીતાની, સ્તનની ક સભરતાની સર્શેતુસ ભાવના એ બ્યનોનં હાશ ્રમટી સાત નહે. ભકતોના સકલ પટ કરવા તે ભગચાન મટે સામાનય વયત છેઃ તે તો એમનો સતપરષ છે. પ્ત ભાકતોની કએ જનિ, ભાતો જેવા નિ. ભાતોની જુતિઓને. સાના આકલે બનાવી ફૃતાબતા અને મન્‍્તાના ઝાલે ઝ્લાતા કરીને, ખાહરષ્ય કે મલ્યો તરબોળ બનાવી, આિતંપનીય ને અહ્લાઇક અશ સજોટ અનુભ્ય કસવશે તે ઝમુતી એનગૂત આરસના છે ને લાતો પેની એ એમની. અનુતમ ગ્રીતિ છે. ગ્રબુ કંઈ પાલ ન હતા કે સનો વેશ પણને આવું અલબિ ચરિત કરે, પા તે બહેનોના શેના ઉંડતામાં કામી સયાન લેવુ હતું બાહી એભલખાયરની સૌ ગુન હતી કે ગહણનને દરબારમાં ન જાર 1 આ એ બ્યેનોન પોતાની અનુરગ પૂતિનુ અપરંપાર સુખ આપતુ હતું ‘ભાતજતા જર એ પાનું બિુદ આઉ કરવું હતું, ચિકામાના પતન પના સરવ લીલાએ કોઈ હેતુ મણે જ હોવ છે. ખગલકણી «૪ હોય, છે સહજ આનંદની અભિવ્યક્તિ કરતવા કે અનુભુતિ કરાવવા મણે જ હો છે. ભાતને આનેલવિભોર બનાવવા ચે ને નેના ૬૫માં આમં સપન લેશ પહો જ ઝુ સરવે ચનો કવલા કરા હોપ છે. આપા જ બીમા એક સરસતાા ને અનુષ પરત પજા દશન કરવા એનુ છે. આહા ગ્હડાખા શરી વા્ેજનારા્છાના મૂરતિ ઉત્સવ પાગ્્ઝથી કરયો અને તે મૂર્તિ સમક્ષ સં ૧૨૮૬૩ ના નૂકન પતો 2 અટ ઉતા ભળ્મતથી ફનજશાું નડી કરું, જયે ગજુ ઇદાખાયાના બાના ગેબી ભાતોતે આ સમાચાર ગોકદયા ત્યારે સકુનાવ આનદની અવધિ 5 રહી. ગાષૂર તો પુનીત, અષધામ હતું નયના ભાતોના પગના શહર પોત “યાના હના. “પાં છું ગ હું ગાડન: આવા મોતિયો વગરે તોડ્રણુગેડેકલીમ વાર ઉચ્ચારી હતાં, એ ભાતોવા ઝેમનાં બોમ મા હરે ! એમતી બઈતિેવી સંત હરે!

Leave a Reply

Your email address will not be published.